Prolog :)
Prolog.
Szłam spokojnie ulicą.. Czułam jego obecność.. Wiedziałam że mnie obserwuje..Jeden błąd i pomnie.. Co mam zrobić? Przecież nie mogę uciec.. Bo wtedy ją zabije.. Tak bardzo się boje.. Nie mogę już się odwrócić.. Spojrzałam ostatni raz na gwiazdy.. i powiedziałam cicho.. "Pomóż mi.."
Wtedy usłyszałam strzał.. Już pomnie.. Odwracam się.. A tam on.. Ten kogo się najbardziej obawiałam.. Ale wiem ze nie odważy się do mnie strzelić .. Jestem zbyt cenna.. i on to wie.. Uciekać ? Czy walczyć? W końcu nie każdy może być wampirem i mieć takie moce jak ja..
___________________________________________
Jak na razie to tyle.. Mam nadzieje że się podoba.. Do zobaczenia wkrutce.. <3
pokłóciłam się ze szczęściem, nadzieję kopnęłam w dupę, miłość wyzwałam od szmat a ze smutkiem piję wódkę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz